Afbouwen antidepressiva lukt niet? Meld je hier!
Steun ons
X

In memoriam: Rian van Andel

17 mei 2018

In memoriam: Rian van Andel

Afgelopen week bereikte ons het intens trieste bericht dat Rian van Andel (34) uit het leven is gerukt door een afschuwelijk ongeval. Rian was lid van de vereniging en nam deel aan een supportgroep in Nijmegen. Haar medegroepsleden zijn ontsteld. Gespreksbegeleider Gerrit Hooijer herdenkt haar in onderstaand ‘In memoriam’. 

De Depressie Vereniging leeft mee met haar familie, vrienden en andere betrokkenen en wenst een ieder kracht bij het dragen van dit verlies. 

Voor de rouwkaart van Rian kun je hier klikken


‘Een feest der herkenning’

Mijn kennismaking met Rian was een feest der herkenning. Dat klink misschien wrang, gegeven het feit dat de reden van haar bezoek was dat ze deel wilde nemen aan de lotgenotengroep die ik mede begeleid, maar dat is het allerminst. Nee, echt; een feest. Nou ja, dat stiekeme gevoel van intense vreugde als je iemand ontmoet die herkent dat waar je zo lang mee hebt lopen zeulen en waarvan je dacht dat er echt niemand was die dat zou begrijpen. Dat bleek wederzijds te zijn. Ik wist direct dat er iemand voor mijn neus stond die veel profijt kon hebben van de groep en waarvan de groep veel profijt zou gaan hebben.

Aanvankelijk was Rian wat schoorvoetend. Het leek zelfs alsof ze mij er van probeerde te overtuigen dat ze eigenlijk nergens last van had en zich er voor verontschuldigde dat ze mijn tijd aan het verknoeien was. Nothing to see here, move along. Het zou ook niet de laatste keer zijn dat ze de aandacht van zichzelf probeerde af te leiden.

Nadat ik haar had verteld over mijn achtergrond veranderde het gesprek. Het werd intens, geanimeerd, diepgaand en soms ronduit hilarisch. We bleken bovendien ooit bij hetzelfde bedrijf te hebben gewerkt en daar dezelfde dingen te hebben geconstateerd. Hè hè, eindelijk iemand die het ook snapt. We hebben uren zitten praten op mijn balkon. Uren. Over van alles en nog wat en oh ja, over depressie enzo en oh ja, lotgenotengroep. Het kostte me moeite om gefocust te blijven op de dingen die ik vanuit mijn taak toch echt wel even moest bespreken. Alles ging zo natuurlijk, zo vanzelfsprekend dat het me elke keer ontschoot.

Uiteindelijk hebben we toch alles besproken wat we moesten bespreken. Toen Rian bij mij de deur uit liep draaide ze zich om en ze bedankte me voor het fijne gesprek. Heel indringend. Heel oprecht. Heel ontwapenend. Het was een mooi compliment, eentje die me bij is gebleven en bij zal blijven, maar tegelijk dacht ik: “Nee, JIJ bedankt! Wat fijn om je te leren kennen. Ik vind het zo fijn dat ik mijn hand uit kan steken naar zo’n mooi mens. Ik gun het jou zo ontzettend van harte dat jij je weg vindt. Kom erbij, meid.”

Het was zo verschrikkelijk fijn om haar in de groep te hebben.

Voor steun kon je bij haar terecht. Nou en of. Voor iemand die met je meedacht kon je bij haar terecht. Nou en of. Voor herkenning…wat dacht je? Een doorgewinterde depro, een veteraan met een borst vol onderscheidingen. Met haar persoonlijkheid droeg zij zo veel bij aan een sfeer van veiligheid en vertrouwen. Mijn hemel, wat een fijn mens. Meer dan eens zette ze zichzelf op het tweede plan. Nothing to see here, move along. De aandacht van zichzelf afleiden…ja, dat was wel een dingetje.

Zorg voor een ander? Yep!

Zorg voor zichzelf?…eh…nou…mwah…eh…wat was de vraag?

Als we dat tegen haar zeiden, dan trok ze zo’n guitig “oeps betrapt” gezicht. Heerlijk. Ondanks haar onbewuste pogingen om haar eigen proces te saboteren heeft zij veel profijt kunnen halen uit de groep. Daar ben ik blij om. Geheel volgens verwachting hebben wij als groep heel veel profijt gehad van haar. Daar ben ik dankbaar voor.

Het was zo verschrikkelijk fijn om haar in de groep te hebben.

Het was zo…verschrikkelijk fijn…om haar in de groep te hebben.

Wij gaan haar ontzettend missen.

Ik ga haar ontzettend missen.


Gerrit Hooijer

 

Lees en deel ervaringen

Persoonlijke verhalen
delen met lotgenoten

Mind Blue

Antidepressiva,
wat vinden anderen?

Mijn Medicijn

GGZ-organisaties:
deel jouw ervaring over hulpverleners

Zorgkaart Nederland
Steun ons
X
© Depressievereniging| Privacyverklaring|Disclaimer|Cookies|Sitemap| Site by Hellopixels + Site by Site