Depressie Connect: dé digitale community om anoniem ervaringen te delen aanmelden/inloggen
Steun ons
X





























Mijn depressies gaan niet vanzelf over

Ik ben een alleenstaande vrouw van 61 jaar. Ik ben moeder van twee zonen en twee dochters en heb een kleinzoon en twee kleindochters. Mijn leven is er een van tegenslagen geweest op elk gebied. Deze ervaringen hebben een wissel getrokken op mijn geestelijk welzijn van nu en in het verleden. Toen ik jonger was, had ik de kracht om depressieve gedachten om te zetten in keihard werken, te zorgen anderen om maar vooral niet bij mijn eigen persoonlijke misère te hoeven stilstaan. Ik was te moe om te piekeren en sliep als een blok, zonder pillen. Er was geen noodzaak om voor mijn depressies psychische hulp te zoeken, ik kon het alleen wel af. Daarbij kreeg ik de steun van mijn naaste familie en oude kern van vrienden waarmee ik alles kon bespreken. Zeker toen ik met mijn kinderen op mijn 43e jaar alleen kwam te staan.

De mogelijkheid om depressie in actie om te zetten wordt met de jaren steeds kleiner. Het gevolg hiervan is dat ik steeds sterker de neiging voel om het bijltje erbij neer te gooien. De constante stroom van depressieve gedachten heeft mij uitgeput. Doordat ik niet in actie kom tegen mijn depressie ben ik wantrouwend geworden, wat normaal maatschappelijk gedrag in de weg staat. Hierdoor voel ik mij gigantisch eenzaam.

In mijn dagelijks leven probeer ik zo goed mogelijk normaal te functioneren. Ik sta vroeg op, wandel veel met mijn hondje en kleindochter van 2,5 jaar. Verder heb ik geen sociaal leven. Ik tracht zo gezond mogelijk te eten. Ik drink niet, maar rook wel. Ik verzorg mijn uiterlijk tot in de perfectie. Dit laatste om te voorkomen dat aan mijn uiterlijk is af te lezen hoe ik mij van binnen voel! Eigenlijk denk ik, dat in mijn geval nu, een intensieve behandeling nodig is om weer mens te worden en daardoor een betere en draaglijke toekomst op te bouwen. Mijn depressies gaan niet vanzelf over. Antidepressiva bestrijden de gevolgen, maar niet de oorzaak. Zelfhulpmogelijkheden zijn in mijn geval niet aan de orde. Ik realiseer me in ieder geval wel, dat ik voor het eerst durf uit te spreken en op te schrijven: door mijn depressiviteit heb ik geen leven! Ik heb hulp nodig! Beter laat dan nooit.

Terug naar het thema ‘behandeling’

Terug naar het thema ‘chronische depressie’

Lees en deel ervaringen

Persoonlijke verhalen
delen met lotgenoten

Mind Blue

Antidepressiva,
wat vinden anderen?

Mijn Medicijn

GGZ-organisaties:
deel jouw ervaring over hulpverleners

Zorgkaart Nederland
Steun ons
X





























© Depressievereniging| Privacyverklaring|Disclaimer|Cookies|Sitemap| Site by Hellopixels + Miller Digital