Depressie Connect: dé digitale community om anoniem ervaringen te delen aanmelden/inloggen
Steun ons
X





























Depressief en angstig

Ik zou graag weer helemaal normaal zijn. Van jongs af aan heb ik last van hyperventilatie. Sinds mijn 19e heb ik een angststoornis en heb daar toen cognitieve gedragstherapie voor gehad. Op mijn 21e heb ik ademhalingstherapie gehad vanwege chronische hyperventilatie. Met tussenpozen ging het best goed met me. Ik ondernam veel, ging in mijn eentje op reis en kon genieten van mijn leven.

Nu ben ik 22 en zie ik geen uitweg, alles is zo moeilijk.. Sinds ruim een jaar woon ik op kamers, en in dat jaar heb ik mezelf ontwikkeld tot wie ik nu ben. Ik studeer niet meer, ik werk niet meer. Ik durf niks meer en doe dus ook vrijwel niks meer. Dit komt doordat ik angstig ben, hyperventileer en daardoor ook nog depressief ben geraakt. Ik ben weer begonnen met cognitieve gedragstherapie en ga naar een fysiotherapeut om mijn ademhaling weer normaal te krijgen.

Ik woon half bij mijn ouders omdat ik niet alleen durf en kan zijn. Maar doordat zij zo ver weg wonen van mijn eigen huis kan ik niks opbouwen. Ik wil best parttime gaan werken, maar waar? Bij mijn ouders in de buurt? Of bij mijn eigen huis? Dit geldt ook voor cursussen die ik wil volgen, sporten enzovoorts. Door mijn sociale angst durf ik niet eens meer boodschappen te doen, laat staan een rondje te fietsen. Ik zoek een plek om tot rust te komen. Een vertrouwde plek waar ik alles echt weer stap voor stap kan gaan oppakken. Ik heb er genoeg van om angstig en depressief te zijn.

Terug naar het thema ‘onbegrip en angst’

Lees en deel ervaringen

Persoonlijke verhalen
delen met lotgenoten

Mind Blue

Antidepressiva,
wat vinden anderen?

Mijn Medicijn

GGZ-organisaties:
deel jouw ervaring over hulpverleners

Zorgkaart Nederland
Steun ons
X





























© Depressievereniging| Privacyverklaring|Disclaimer|Cookies|Sitemap| Site by Hellopixels + Miller Digital