Depressie Connect: dé digitale community om anoniem ervaringen te delen aanmelden/inloggen
Steun ons
X





























Je kunt beter een gebroken arm hebben…

Ik ben een vrouw van 46 jaar en ben regelmatig depressief. Het begon toen ik dertig werd. Mijn dochter werd geboren en diezelfde dag overleed mijn moeder aan borstkanker. Leven en dood staan dicht naast elkaar. Ik ben volledig in elkaar geklapt en werd doorverwezen naar een maatschappelijk werkster.

Na veel praten ben ik er weer bovenop gekomen. De tweede keer dat het mij overkwam, was zeven jaar later, na de dood van mijn vader. Toen heb ik weer veel gesprekken gehad met m’n maatschappelijk werkster. Het is zo fijn als je met iemand kan praten die je begrijpt. Depressief zijn is nog steeds een groot taboe. Er is veel onbegrip en je hoort dingen als: “je bent zwak van geest en je moet je niet zo aanstellen”. Het is vreselijk om psychisch ziek te zijn. In mijn geval is het erfelijk, mijn vader had er ook last van.

Je kan beter een gebroken arm hebben, dan zien de mensen dat je iets hebt, dan psychisch ziek te zijn. Ik heb ervaren dat er verschillende vormen van depressies zijn. Het varieert van matige tot ernstige depressies. Momenteel heb ik last van een ernstige depressie. Ik ben een paar jaar geleden verhuisd en daarna ben ik zwaar depressief geworden. Een verhuizing is heel ingrijpend, het is me te veel geworden. Deze keer werd ik door mijn huisarts doorverwezen naar de GGZ. Ik ben nu anderhalf jaar in therapie. Ik krijg psychotherapie in combinatie met medicijnen. Ik ben ongeveer een jaar bezig geweest met het zoeken naar de goede verhouding en slik nu medicijnen die helpen. Ik begin me steeds beter te voelen. Al geloof je het niet in het begin van de depressie, je wordt echt een keer beter. Je moet wel blijven knokken en de moed niet opgeven, soms duurt een depressie heel lang, zoals bij mij, nu drie jaar. Ik zou tegen iedereen willen zeggen die zich depressief voelt: ga hulp zoeken en praat erover en gebruik medicijnen. Het kan weer goed komen, maar je moet er wel voor blijven knokken.

Terug naar het thema ‘onbegrip en angst’

Lees en deel ervaringen

Persoonlijke verhalen
delen met lotgenoten

Mind Blue

Antidepressiva,
wat vinden anderen?

Mijn Medicijn

GGZ-organisaties:
deel jouw ervaring over hulpverleners

Zorgkaart Nederland
Steun ons
X





























© Depressievereniging| Privacyverklaring|Disclaimer|Cookies|Sitemap| Site by Hellopixels + Miller Digital