Afbouwen antidepressiva lukt niet? Meld je hier!
Steun ons
X

Juni/ juli 2014

Het verhaal van Samantha

“Yes we zijn zwanger! En dat na gebruik van provera/chlomyd/baarmoderonderzoek en drie maanden hormoonspuiten.

Mijn zwangerschap was geweldig. Bijna geen kwaaltjes en tot vier weken voor mijn verlof gewerkt. Af en toe dacht ik wel van ‘oei hoe moet het allemaal straks en wat moet ik allemaal doen met mijn kindje straks’. Tijdens mijn zwangerschap wel aangegeven dat ik bang was om in een vorm van depressie te belanden aangezien mijn moeder manisch depressief was (overleden op tweeëveertig jarige leeftijd) en haar broer had een angsstoornis (overleden door maagbloeding rond vijftig jaar). Hun moeder heeft ook last gehad van postnatale depressies.

12 3 2015

Daar is ons meisje, kerngezond alles goed. Makkelijke bevalling veertig min persen. Eerste vijf weken borstvoeding gegeven, daarna begon ik me al onrustig te voelen. Dit had ik aan mijn hoofd: 
– Ik moest kinderopvang regelen: wat een nieuwe wereld!
– Ga ik kolven ja of nee?
– Hoe doe ik het straks allemaal met mijn werk? 
– Financieel: oooo dit gaan we niet redden…
– Wat druk allemaal om mij heen, doe de tv maar uit en laat me met rust!
– Dit ga ik niet volhouden, ik heb geen energie en kracht meer.
– Ik moet mijn vader helpen, hij is werkloos en in 2014 zijn tweede partner verloren.

1 6 2015

Weer aan het werk jippie! Of toch nee, ‘hellup ik kan me niet concentreren!’ Werken thuis achter de pc met een baby samen gaat niet. Huilen huilen, huilen, terwijl ik aan het werk was. Hoe moet dit nou?! Wat volgt? Man boos en geïrriteerd en ik moest ook nog eten koken. Toen zat ik onder de spanning. Tot ik na drie weken geprobeerd heb om te werken, instortte op het werk. Thuisgebracht door twee collega’s. ’s Avond bij huisartsenpost beland, het hoefde van mij allemaal niet meer. Ik wou scheiden. Mijn dochtertje moest maar tijdelijk naar een open pleeggezin (gelukkig hoefde dit niet), en ik ik wou dood.  Aantal weken gesprekken gehad van Spits team ggz Emmen. Hier had ik wel wat aan, maar niet genoeg. Medicijnen lorezepam en sertraline gekregen.

Drie september opname geregeld in paaz Hardenberg. Tot 16 oktober geweest. Veel gehad aan therapieën en gesprekken. Ze zijn nog achter moeder kind opname aan geweest, maar dit kon niet meer omdat mijn dochtertje al zes maanden was. Mijn dochtertje is toen tijdelijk een aantal weken bij schoonfamilie geweest en de laatste weken weer thuis. Mijn man heeft een tijdje minder gewerkt en op een gegeven moment ging ik deels naar huis. Heb daar hyperventilatie aanvallen gehad, bbrr.

Januari 2016

Nu ben ik sinds half december 2015 weer aan het werk en sinds half januari 2016 weer fulltime. Oppas geregeld en kinderdagverblijf geregeld en zelf nog één dag vrij in de week. Voel me weer super en snap er niks van hoe ik me vorig jaar voelde. Nu is het net of er nooit iets aan de hand is geweest.

Wat ik vind

– Vraag eerst waar ik tegenaan loop, in plaats van gelijk medicijnen in mijn lijf te pompen.
– Gebruik als rustgevers middelen zoals Valdispert of Valeriaan. (Nu moet ik medicijnen afbouwen voor ik dit mag gebruiken.)
– Ouders samen evenlang verlof
– Opname moeder en kind tot 1 jaar mogelijk maken
– Meer begrip van werkgever voor zwangere vrouwen
– Meer informatie geven tijdens zwangerschap wat het moederschap inhoudt en wat je kunt verwachten.”

Lees en deel ervaringen

Persoonlijke verhalen
delen met lotgenoten

Mind Blue

Antidepressiva,
wat vinden anderen?

Mijn Medicijn

GGZ-organisaties:
deel jouw ervaring over hulpverleners

Zorgkaart Nederland
Steun ons
X
© Depressievereniging| Privacyverklaring|Disclaimer|Cookies|Sitemap| Site by Hellopixels + Miller Digital